Ο μεγαλύτερος όλων ή ο μεγαλύτερος της εποχής του;
Αντί για GOAT, οφείλουμε κάποια στιγμή να αρχίσουμε να ψάχνουμε τον GOHT: τον Greatest of His Time. Τον καλύτερο της εποχής του.
Καλώς ήρθες στο Substack του Πελότα Λίμπρε.
Σήμερα φιλοξενούμε κείμενο του δημοσιογράφου Νίκου Μποζιονέλου σε μια πρώτη αποτίμηση για το φετινό Μουντιάλ, αλλά και σε μια πρόταση που προχωρά για να κινηθούμε από τον GOAT στον GOHT.
Θα μπορούσα να κάτσω να γράψω χιλιάδες λέξεις για το τι είδαμε στο φετινό Μουντιάλ, σε αυτό τον μαραθώνιο των 48 χωρών και των 102 εκ των 104 αγώνων. Για τις…τραμπιές του Ντόναλντ, για την αδιανόητη ταλαιπωρία ακόμη και διεθνών παικτών στα αεροδρόμια ελέω αμερικάνικων νόμων, για το πώς ο Τζιάνι Ινφαντίνο εμφανίζεται κάθε μα κάθε φορά στις οθόνες μας την ώρα των αγώνων (μετακινούμενος με ιδιωτικό τζετ, δώρο του Κατάρ), για το πώς ο Ντέιβιντ Μπέκαμ θα κερδίσει 23 εκατ. δολάρια από τα…ζουμ των καμερών πάνω του την ώρα των hydration breaks (ακόμη και το σακάκι του, κοστίζει τα διπλά πλέον), για το πόσα χρήματα θα κερδίσει το Fox από τα hydration breaks αυτά καθ’ αυτά, για το πώς ο αισθητήρας της μπάλας του Μουντιάλ δούλεψε για να ακυρωθεί γκολ της Κροατίας στο 121’ της παράτασης με την Πορτογαλία, αλλά όχι όταν χτύπησε την spidercam στο ματς με τη Νορβηγία και οι Άγγλοι σκόραραν. Για πολλά, τέλος πάντων.
Αλλά όχι.
Ας το θέσω αλλιώς. Ποιος είναι ο Greatest of all Time στο ποδόσφαιρο; Ο GOAT;
Το αιώνιο δίλλημα «Πελέ ή Ντιέγκο Μαραντόνα», κουβέντα που ξεκίνησε από την παρουσία του Αργεντινού στα 80s, ακολουθήθηκε τα τελευταία 15 χρόνια το «Κριστιάνο Ρονάλντο ή Λιονέλ Μέσι». Και προφανώς σε 10 χρόνια από τώρα, τα μισά παιδιά θα φορούν φανέλα του Κιλιάν Εμπαπέ και τα άλλα του Λαμίν Γιαμάλ. Ίσως και μερικά του Ερλινγκ Χάαλαντ…
Και γιατί, όμως, μόνο τέσσερις;
Ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος έχει γράψει αρκετές φορές το όνομα Γιόχαν Κρόιφ ως δικό του GOAT.
Ο Γιάννης Διακογιάννης, σε προ 25 ετών κουβέντες μας, καθότι τους είχε δει στο γήπεδο, θεωρούσε τον Φέρεντς Πούσκας και τον Αλφρέδο ντι Στέφανο ό,τι καλύτερο πέρασε ποτέ από το ποδόσφαιρο, πάντα με την υποσημείωση βέβαια (καθότι… λάτρης των Γάλλων) για τον Μισέλ Πλατινί και τον Ραϊμόν Κοπά.
Οι Βρετανοί έχουν επιλέξει, ευλόγως, τον Τζορτζ Μπεστ, αρκετοί άλλοι τον βιρτουόζο Ροναλντίνιο ενώ ο Ζινεντίν Ζιντάν έχει μια τεράστια, κοινή αποδοχή για την αξία του – και ούτω καθεξής.
Αν κάναμε εκλογές, θα ψήφιζα Ρονάλντο. Που δεν τον χαρακτήρισαν τυχαία «Φαινόμενο», που γύρισε από δύο σοβαρότατους τραυματισμούς και που οδήγησε σχεδόν…σόλο τη Βραζιλία σε δύο τελικούς Μουντιάλ και ένα τρόπαιο, το 2002. Ναι, είχε κι άλλους δίπλα του, χαίρω πολύ: Ριβάλντο και Ροναλντίνιο τότε, στην Άπω Ανατολή. Μα, σάμπως και ο…Μάικλ Τζόρνταν δεν είχε Πίπεν, Κούκοτς, Ρόντμαν και άλλους;
Ειρήσθω εν παρόδω, το τι έπαθε πραγματικά ο Ρονάλντο λίγες ώρες πριν τον τελικό του 1998, είναι ένα από τα μεγαλύτερα κεφάλαια στο βιβλίο «Μουντιάλ εμπιστευτικό». Καταρρίπτει αρκετούς μύθους.
Και ερχόμαστε στο σήμερα. Λιονέλ Μέσι. Αν και… ροναλντινικός, είτε με τον Βραζιλιάνο είτε με τον Κριστιάνο, δεν μπορώ παρά να σηκωθώ και να χειροκροτήσω τον Λίο με αυτά που κάνει (και) φέτος στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Ηγείται μιας ομάδας που δεν παίζει κάποιο ποδόσφαιρο της προκοπής, η αλήθεια είναι, αλλά η ψυχή, η πίστη και η αυτοπεποίθηση που βγάζει είναι, πραγματικά, το κάτι άλλο – και, κυρίως, απόρροια της παρουσίας του Μέσι. Στα 39 του, παρακαλώ, παίζει καλύτερα και, κυρίως, πιο αποτελεσματικά από ό,τι στα 30 του!
8 γκολ ως πριν τον τελικό, 21 σε όλα τα Παγκόσμια Κύπελλα (μέχρι να τον ξεπεράσει, νομοτελειακά, ο Εμπαπέ που έφτασε τα 20) μα, κυρίως, υστεροφημία και κληρονομιά. «Δεν είχα ποτέ στόχο όχι να ξεπεράσω, ούτε καν να συγκριθώ με τον Ντιέγκο Μαραντόνα» είπε τις προάλλες.
Ποιος, αυτός που τον ξεπέρασε προς πολλού, ό,τι κι αν γίνει στον τελικό με την υπέροχη Ισπανία του Λουίς ντε λα Φουέντε. Διότι το Μουντιάλ και οι επιτυχίες ενός σταρ εκεί, είναι τεράστιο κριτήριο αλλά όχι το μόνο. Ο Κρόιφ σε έναν τελικό έπαιξε όλο κι όλο και, όμως, θα μνημονεύεται εις το άπειρον.
Το Μουντιάλ του 2026 καθιέρωσε, ακόμη και στων τελευταίων… αρνητών, στη συνείδηση πως ο Μέσι είναι ο μεγαλύτερος όλων των εποχών.
Είναι; Όλων των εποχών μπορεί και όχι, της σύγχρονης εποχής αδιαμφισβήτητα. Κοντολογίς, αν ντε και καλά (και σκεφτείτε με τα ίδια κριτήρια) επέλεγα GOAT σήμερα, θα ψήφιζα…λευκό.
Διότι, αντί για GOAT, οφείλουμε κάποια στιγμή να αρχίσουμε να ψάχνουμε τον GOHT: τον Greatest of His Time. Τον καλύτερο της εποχής του.
Πιο δίκαιο. Όχι μόνο για τους προαναφερθέντες αλλά ακόμη ακόμη και για όσους δεν έχουν σήμερα τον μύθο που τους αναλογεί: τον Γερμανό Ερβιν Χέλμτσεν που φέρεται να σημείωσε 982 γκολ, τον Γιόζεφ Μπίτσαν που λέγεται ότι ξεπέρασε τα 1.000 γκολ (σ.σ. μην το πείτε του Κριστιάνο…) και φυσικά τον «τίγρη» Άρτουρ Φρίντενραϊχ που έχει αναφερθεί ότι σκόραρε 1.329 φορές (από το 1909 ως το 1935) και στα πρώτα χρόνια της καριέρας του αναγκαζόταν να…πουδράρεται πριν τους αγώνες, ώστε να αλλάζει το χρώμα του, μιας και υπήρχε προεδρικό διάταγμα να μην αγωνίζονται μαύροι ποδοσφαιριστές στη Βραζιλία για την καλή έξωθεν μαρτυρία της χώρας…
Τον Νίκο Μποζιονέλο τον βρίσκεις σε πολλές πλατφόρμες. Στο Substack τον βρίσκεις εδώ.
 | A guest post by
|